Każda część miała coś w sobie zadziwiającego i magicznego. Każdego z nas coś innego ujęło w sadze. A więc... co was zaskoczyło, rozbawiło, wzruszyło i spowodowało, ze dana część uznaliście za tą idealną?

Osobiście uważam za najlepszą część pierwszą. Bella nie była tak jeszcze ukazana jako kompletna niezdara. Pokazane były jej problemy, słaby kontakt z ojcem, chęć ułatwienia życia matce. Jej "wypadki" i rzeczy, które zdarzały się były nieoczekiwane bo nie znaliśmy jeszcze zamiarów autorki. Do końca książka trzymała w napięciu. Niestety według mnie o innych książkach nie można tego powiedzieć. Autorka ujawniła zła passę bohaterki tak jasne, że w zasadzie podała nam jak na dłoni zakończenia kolejnych książek. Wypadek->szczęśliwe zakończenie.

Też jestem za pierwszą częścią.
Jeszcze New Moon jest dobrze napisane, natomiast Eclipse jest przesłodzona, a Breaking Dawn to ogólnie jakaś jedna, wielka porażka.
W pierwszej części wszystko jest świeże, nowe i niespodziewane. Akcja toczy się szybko i nie jest łzawa.

Według mnie najlepszy był "Zmierzch". Takie subtelne wprowadzenie do historii, piękne chwile poznających się Edwarda i Belli. Nic przesłodzonego, nieźle opisana walka z Jamesem i wspaniały happy end (lubię je).
W drugiej części zabolał mnie jedynie brak Edwarda... Chociaż ostatnio zaczynam przekonywać się do przyjaźni Jacoba.
"Zaćmienie" nie utknęło jako tako w mojej pamięci, choć lubię czasami przypomnieć sobie parę scen. Między innymi w namiocie.
Natomiast w "Przed Świtem" zabolało mnie cierpienie Belli i końcówka, to co się stało z Jacobem i Nessie.

Jak dla mnie to ulubiona to Księżyc w nowiu i Przed Świtem. Są to moje dwie ulubione części.
KwN jest fajny, ponieważ pojawia się Jacob i sfora, a także Volturi ;d
Nie wiem czemu mi się ta część spodobała. Może dlatego,że Jacob był, chociaż jestem Team Edward ;d
Za to w PŚ podoba mi się księga Jacoba. Pisana jest takim normalnym językiem, a Bella pisze to takimi ładnymi słowami i w ogóle. Można poznać księgę oczami wilkołaków. ;

'Zmierzch', tak jak już wspominaliście, wszytsko było nowe, nieprzewidywalne. Wciągające! I 'Przed świtem' - bo lubię dzieci ;D

Jak dla mnie Zmierzch.
Lubie powracać do początku jak oni się poznali, w ogóle jak wszystko się zaczyna.
Akcja też jest ciekawa no i książka wciągająca.

Ja najbardziej lubię Zmierzch.
Wszystko jest takie nowe i niespodziewane,jak już wcześniej wspomniano.
Po prostu w Zmierzchu jest dużo więcej akcji...i krwi,co dodaje temu uroku na swój specjalny sposób.
Chyba wszystkich wciąga książka,w której czuje się jakieś zagrożenie lub intrygę.
Jak raz czytałam Zmierzch,to czułam się tak,jak Bella-tak potrafiłam sobie to wszystko wyobrazić (niestety,nie tylko te miłe chwile,ale i przeszywający ból :/).
Księżyc w Nowiu też mi się podobał.
Chociaż było w nim mniej specyficznych dodatków-akcji i krwi ;p-to on trzymał jeszcze w napięciu.
Kiedyś nie przepadałam za Zaćmieniem-było zbyt przesłodzone.
Ale gdy przeczytałam go po raz kolejny wczoraj,zdałam sobie sprawę,że nie jest ono aż takie złe.
Takie sobie.
W Zaćmieniu od połowy nie lubię Belki.Niech się zdecyduje-Edward lub Jacob!Nie lubię takich kawałków.
Ksiązka nie trzyma już w napieciu tak jak w pierwszej czy drugiej części.
Przed Świtem natomiast jest po prostu nudne.
'Nie ma krwi,nie ma żalu'-po części tak,ale chociaz za krwią nie przepadam,dodaje ona emocji w filmie.
Teraz sprawdziłoby się 'nie ma krwi,nie ma czadu' ;P
Lubię Nessie,ale po prostu...ta książka nie jest taka jak inne.Mnie się po prostu nie podoba.
Rozumię ja,ale chyba muszę jeszcze raz ją porządnie przeczytać,żeby potrafić ją(PŚ,rzecz jasna)polubić.
To tyle z mojej strony.

Moją ulubioną częscią jest Zaćmienie - chociaż nie czytałam jeszcze Przed switem.
W Zaćmieniu najbardziej podobało mi się to, jak była pokazana walka Jacka i Eda o serce Bels. Chociaż jak tak patrze z perspektywy to Ed wcale nie walczył, jedynie może tam w tym namiocie. Bardzo szkoda mi było, że Bella podjeła właśnie taką decyzję.
Zaćmienie podobało mi się również ze względu na legendy i historie, które się pojawiły w książce. Nadały jej jasności a z drugiej strony wprowadziły tajemniczość i chęć zapozania się z historią sfory.